NOIR

skip to main content
Photo editing: OnDesignPhoto editing: OnDesignPhoto editing: OnDesignPhoto editing: OnDesignPhoto editing: OnDesignPhoto editing: OnDesignPhoto editing: OnDesignPhoto: Giannoula Banasiou | Photo editing: OnDesignPhoto editing: OnDesignPhoto editing: OnDesignPhoto editing: OnDesignPhoto: Giannoula Banasiou | Photo editing: OnDesign

NOIR

Στην πλατεία μιας πόλης, ενας στρατιώτης βλέπει τον θάνατο να του γνέφει και φοβάται. Πάει στον βασιλέα και του λέει : ο θάνατος μου έγνεψε, φεύγω όσο γίνεται μακρύτερα, φεύγω προς τη Σαμαρκάνδη. Ο βασιλέας προσκαλεί το θάνατο για να τον ρωτήσει γιατί τρόμαξε τον πολέμαρχό του. Και ο Θάνατος του λέει: Παρεξήγηση. Δε θέλησα να τον τρομάξω. Ήθελα μόνο να του θυμίσω πως έχουμε απόψε ραντεβού στη Σαμαρκάνδη.

Όλα παραμένουν. Στοιβάζονται στον κενό φωτεινό χώρο. Παραμένουν και πληθαίνουν ήσυχα φωτιζόμενα. Κανένα μυστικό, ευτυχώς τίποτα κρυφό. Έλειψε το σκοτάδι. Χάθηκαν μαζί του και τα τέρατα. Τα έβαλαν σε δοχεία φορμόλης για μαθήματα ανατομίας νηπίων. Και το πηχτό έγινε επιτέλους διάφανο. Το τέλειο έγκλημα θα ήταν η εξάλειψη του πραγματικού κόσμου.
Η παράσταση χτίστηκε με αφορμή το φιλμ νουάρ και τη φιλοσοφία του. Αφηγείται μια απλή υπόθεση σε 14 σκηνές. Πρόκειται για την εξιστόρηση των κωμικοτραγικών καταστάσεων που οδήγησαν σε δύο αναπάντεχους θανάτους.
 
Σκηνοθεσία: κι όμως κινείται
Κίνηση: κι όμως κινείται σε συνεργασία με τους χορευτές
Μουσική: Αντωνίου Κλέων, Ρέλλος Θοδωρής (mode plagal) / la μπάντα de la nada
Φως: Camilo Bentancor
Σκηνικός χώρος: κι όμως κινείται
Ερμηνεία: Bentancor Camilo, Καραχανίδης Τασος, Λινάρδου Αντιγόνη, Μαλκότσης Ερμής, Παρασκευοπούλου Ιωάννα, Σουγιουλτζή Χριστίνα, Αμέντας Γιώργος, Αντωνίου Κλέων, Ρελλος Θοδωρης
Πρεμιέρα 9 Μαΐου 2016
Φρυνίχου Φρυνίχου 14, Πλάκα 
διάρκεια 1.20h 
Η μουσική της παράστασης κατασκευάζεται και ερμηνεύεται ζωντανά από τους performers.
La Nada/NOIR
 Η ζωή αρχίζει στην άλλη πλευρά της απελπισίας.
Βασισμένη στην αισθητική του film noir σε ό,τι αφορά στη σύνθεση της εικόνας , στο φωτισμό, στην έντονη, ψυχολογικά, εκφραστική προσέγγιση της σκηνικής συμπεριφορας των performers, στα χρονικά φλας μπακ( ασυνέχεια του γραμμικού χρόνου , έτσι όπως αυτή μπορεί να δοθεί μέσω της σκηνοθεσίας της κίνησης) και στις χαρακτηριστικές στιγμές της σεναριακής πλοκής*.
Υπάρχω, σημαίνει λερώνω τα χέρια μου.
Δεν υπάρχει κανένα εξωτερικό σημείο βάσει του οποίου θα μπορούσε να προσανατολιστεί ο άνθρωπος. Κανόνας του, είναι ο εαυτός του και οφείλει ο ίδιος να δημιουργεί τους κανόνες του.  Ο αυτοκαθορισμός της συμπεριφοράς ως ενέργεια ελευθερίας είναι κάτι αναπόδραστο . 
«ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι ελεύθερος. Καταδικασμένος, γιατί δεν εδημιούργησε, δεν έπλασε μόνος του τον εαυτό του κι ωστόσο ταυτόχρονα ελεύθερος, γιατί από τη στιγμή που πετάχτηκε στον κόσμο, είναι υπεύθυνος για ό,τι κάνει»
«Κι εγώ είδα το μαύρο σκοτάδι φαφούτικο λαίμαργα να τρώει τη μέρα αμάσητη.
Το είδα να τρυπιέται από φως ηλεκτρικό.
Λάμπες, λαμπτήρες, λαμπίτσες, λούζονται τα πάντα σε άπλετο φως. φως που δε ζεσταίνει , δε χορταίνει, δεν παρηγορεί, ευθύ , επιθετικό, τεχνητό φως, κάηκαν τα χρώματα.
Καμία αντανάκλαση
Πουθενά σκιά
Κανένας φόβος
Φωτεινές επιφάνειες , φωτεινές φωνές , βλέμματα και δόντια, λαμπερές κατάφωτες φιγούρες, διαλευκάνσεις, ξεσκεπάσματα, ξεκαθαρίσματα, αδειάσματα , ανοίγματα , φως παντού γυρω μεσα , μυτερό φως μπαίνει συνεχώς και όλα παχαίνουν, φουσκώνουν και ξερένονται.
Άνθρωποι –μπαλόνια τεχνητού φωτός προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποσυμπιεστούν, ν’ αποφύγουν το τρομερό τέλος του σκασμού, ν ανακουφίσουν τις διαστάσεις τους, να ξεφουσκώσουν με οποιοδήποτε τρόπο: ακατάπαυστη ομιλία  με έντονες εκπνοές , αδιάκοπες μετακινήσεις, γενικά  εντελώς άσκοπες σωματικές επιτελέσεις και διαρκές, μανιακό κυνήγι  εκκρίσεων σωματικών υγρών.....τίποτα.
Ξεράθηκαν όλα και φούσκωσαν 
Φωτεινά συντριβάνια ακτινοβολίας αντί για νερό.
Έλειψε το σκοτάδι
Χάθηκαν μαζί του και τα τέρατα 
Τα έβαλαν σε δοχεία φορμόλης για μαθήματα ανατομίας νηπίων
Και το πηχτό έγινε επιτέλους διάφανο.
Κανένας κίνδυνος καμιά σιωπή 
Ουτε καν αμφιβολία ή δίλλημα
Ανέλπιστη ΝΙΚΗ
Μόνο οθόνες εκπέμπουσες , ακατάσχετη εκφορά πληροφοριών σε φωτεινές επιφάνειες
Πομποί υψηλών συχνοτήτων :το μεγαλύτερο εύρος στο μικρότερο χρόνο , ούτε λίγο ούτε πολύ , λιγο -πολύ και πολύ –λίγο συνεχόμενα εναλλασόμενο, αδιανόητος, τελικά θόρυβος στην κατάφωτη μεσαία περιοχή.
Και………….
Όλα παραμένουν 
Στοιβάζονται στον κενό φωτεινό χώρο
Χωρίς ούτε καν τη διάθεση για επίδειξη ή κυριαρχία
Αιωρούμενα , ασύνδετα , ανέπαφα, ασυγκέραστα, άνυδρα, αχώνευτα , αθάνατα 
Παραμένουν και πληθαίνουν ήσυχα φωτιζόμενα
Κανένα μυστικό , ευτυχώς τίποτα κρυφό
Πλήρης η διαφάνεια του ασφυκτικά γεμάτου τίποτα 
Σου είπα δε μπορείς να κολυμπήσεις σ αυτή τη θάλασσα 
Χάθηκε το βάρος 
Έλειψε το σκοτάδι.
/NOIR
Μουσική: 
πρωτοτυπη μουσική σύνθεση των Κλέων Αντωνίου και Θοδωρή Ρέλλου
Μεσα σε  ένα κόσμο ήχων που παράγονται επί σκηνής από τους χορευτές , μουσικούς 
έτσι ώστε να δομήσουν ένα ρυθμικά συμπαγές περιβαλλον, 
εμφανίζονται μελωδικά αποσπάσματα τραγουδιών( επίσης παραλλαγμένων, ετσι ώστε να συνδέονται αβίαστα με τη γενική σύνθεση) .
Τα τραγούδια αυτά είναι χαρακτηριστικά δείγματα της μουσικής  των μεταναστών , προσφύγων στα αστικά κέντρα του 1ου μισού του 20ου αιώνα.(πχ. Ρεμπέτικο, μπλούζ).

22 ΔΕΚ - 6 ΙΑΝ 2019

Μάστερ και Μαργαρίτα
κι όμΩς κινείται
22 Δεκεμβρίου - 6 Ιανουαρίου 2019, 21:00
Θέατρο Ροές

19 ΟΚΤ - 4 ΝΟΕ 2018

Μάστερ και Μαργαρίτα
κι όμΩς κινείται
19 Οκτωβρίου - 4 Νοεμβρίου 2018, 21:00
Θέατρο Ροές

21 ΣΕΠ 2018

Ερωτόκριτος του Βιτσέντζου Κορνάρου
Χαΐνηδες – Κι όμΩς κινείται
21 Σεπτεμβρίου 2018, 21:00
Αττικό Άλσος